Tuesday, October 03, 2006

എന്റെ കൈവശമുള്ളത്‌...!

നീയൊരു മൌനത്തിന്റെ ശാഖിയായ്‌ , എന്റെ
കറുത്ത ആകാശത്തിലേക്ക്‌ വിരല്‍ മീട്ടുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ ശുഷ്‌ക്കമായൊരു വേനല്‍ക്കാലം പോലെ
ഞാന്‍ നിന്റെ മേല്‍ വേദനകള്‍ ഈട്‌ വെയ്ക്കുന്നു.
ഒരുപാട്‌ കാതങ്ങള്‍ അന്തരങ്ങളായുള്ള
നീറുന്നൊരു പലായനം,
ദുരന്തങ്ങളുടെ ആഘോഷം.

നിന്റെ സ്നേഹം എനിക്കാവശ്യമായിരുന്നോ...? അറിയില്ല
എങ്കിലും ഞാനെന്തായിരുന്നു നിന്റെ സ്നേഹത്തിനു
പകരമായ്‌ തരേണ്ടിയിരുന്നത്‌...?
കത്തുന്ന ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും ഉയരുന്ന വേദനകളോ...?
എന്റെ കാലത്തെ ഇരുട്ടിനുമപ്പുറം, ഈ വേദനകള്
‍ഒരു തണുത്ത ചൂടായി പൊള്ളി നില്‍ക്കുമ്പോള്
‍ഞാന്‍ നിനക്കായ്‌ കാത്തു വെച്ചിരുന്ന പടമുരിഞ്ഞു പോയ ചിരിയോ...
അതോ, അന്തഃസംഘര്‍ഷങ്ങളുടെ ഒരുഷ്ണക്കാറ്റ്‌
നീറിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ പിടിവിടാന്‍ വെമ്പുന്ന
മുറിവേറ്റൊരാത്‌മാവോ...?

ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും നിനക്കായ്‌
എന്റെ കൈവശമില്ലല്ലോ...!

Monday, October 02, 2006

ഒച്ച്‌

കാലത്തെ കൈപടത്തോളം ചെറുതാക്കുന്ന കാരുണ്യത്താല്‍
ഒച്ച്‌ പെണ്‍കുട്ടിയെ സ്നേഹിക്കുന്നു...
സൃഷ്‌ടിയുടെ ദുരൂഹമായൊരുടമ്പടി മൂലം
തീര്‍ന്ന വേദനയുമായ്‌
പിന്നീടെപ്പോഴൊ പെണ്‍കുട്ടി നടന്നകലുന്നു...
ഉപ്പുകുറ്റികള്‍ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നു.
ഒച്ച്‌ മാത്രം, ഏറ്റെടുത്ത വേദനയുടെ
പൂര്‍വ്വമായൊരു നിറവായ്‌
പകച്ച്‌ നില്ക്കുന്നു.

അപരിചിതേ, നീയറിയുന്നോ,
ഈ കാരുണ്യത്തിന്റെ, വേദനയുടെ
സത്യമെന്തെന്ന്‌...?